تری اکسید بیسموت (Bi2O3) به چهار شکل کریستالی وجود دارد: , , , و δ. این فرم در دمای اتاق پایدارترین است و یک سیستم کریستالی مونوکلینیک زرد را نشان می دهد. هنگامی که دما به 729 درجه می رسد، به فرم δ تبدیل می شود که دارای ساختار فلوریت مکعبی است و هدایت یون اکسیژن عالی را نشان می دهد.
از دیدگاه ساختار کریستالی، ماهیت پلی کریستالی تری اکسید بیسموت خواص فیزیکی و الکتروشیمیایی آن را در شرایط دمایی مختلف تعیین می کند:
-Bi₂O3 (فاز پایدار در دمای پایین)
نوع ساختار: سیستم مونوکلینیک، پایدارترین شکل در دمای اتاق.
ویژگیهای فیزیکی: به صورت پودر یا کریستالهای زرد کم رنگ تا قهوهای مایل به{0}، با چگالی نسبی تقریباً 8.9 و نقطه ذوب تقریباً 825 درجه ظاهر میشود.
رسانایی الکتریکی: یون های اکسیژن رسانایی الکتریکی پایینی دارند، اما به طور گسترده ای به عنوان یک افزودنی اساسی در سرامیک های الکترونیکی استفاده می شود.
-Bi2O3 (فاز فراپایدار در دمای بالا)
نوع ساختار: سیستم کریستالی چهارضلعی، معمولاً حدود 650 درجه تشکیل می شود.
شکل ظاهری: کریستال های زرد روشن تا نارنجی، چگالی نسبی 8.55، نقطه ذوب تقریباً 860 درجه.
پایداری: پس از خنکشدن، غیرپایدار میماند، اما در ذخیرهسازی طولانیمدت-بهراحتی به فاز تبدیل میشود.
-Bi2O3 (فاز فراپایدار در دمای بالا)
نوع ساختار: بدنه-شبکه مکعبی در مرکز، تقریباً در 639 درجه تشکیل شده است.
شرایط وقوع: در طول فرآیند خنک سازی فاز δ تشکیل شده است. نسبتا نادر و کمی مطالعه شده است.
δ-Bi2O3 (فاز پایدار در دمای بالا)
نوع ساختار: ساختار معدنی فلوریت مکعبی -مرکز، پایدار بالای 729 درجه، ذوب شدن در 824 درجه.
ویژگی های اصلی: تقریباً 1/4 از محل های یون اکسیژن در شبکه کریستالی خالی است که منجر به رسانایی یون اکسیژن بسیار بالا (تا 1 S/cm) می شود و آن را به یک نقطه تحقیقاتی در مواد الکترولیت حالت جامد تبدیل می کند.
کاربردها: مناسب برای دستگاه های انرژی مانند سلول های سوختی اکسید جامد (SOFC) و سنسورهای اکسیژن.






